Para sa kanya…
Hindi maganda yung naging katapusan natin.
Marami pa ring tanong yung hindi mo sinagot. Hindi ko alam kung saan nanggagaling yung galit mo sa akin… di ba, dapat ako pa nga yung magalit? Ako yung nasaktan, ako yung niloko mo!
Hindi ko kailanman ginustong masira yung tingin ng mga tao sa’yo. Alam yan ng mga kaibigan natin. Lagi kitang pina-patronize, lagi kong ginigiit sa kanilang mabuti kang tao. Pero ngayon, hindi na ‘ko sigurado dun.
Pagkatapos mong aminin sa ‘kin na all along siya pa rin pala, hindi ko alam kung paano ko na titingnan yung sarili ko ngayon. Tanga yata talaga ‘ko kasi di ko nakita yun. Tanga ako o pinili kong maging tanga dahil sa pagmamahal ko sa’yo.
Kung magkikita tayo ulit o magkakasalubong, hindi pa rin kita makakayang tingnan sa mata. Ayoko kasing makita mo dun yung galit na meron ako ngayon para sa’yo. Gusto ko, kapag maaalala mo ako, ang maiisip mo, yung pagmamahal na meron ako para sa’yo, hindi yung galit, hindi yung sama ng loob.
Uulitin ko yung tanong, bakit nangyari sa atin ‘to? Bakit parang hindi ko na makita yung tama sa mali. Yung dapat kong maramdaman, hindi na rin malinaw sa akin. Ginulo mo yung mundo ko, ginulo mo lang lalo yung isip ko. Yung mga dapat i-klaro, lalong lumabo. Sana dumating yung araw na mapatawad kita sa ginawa mong pagpapahirap sa ating dalawa, na mapatawad ko rin sana yung sarili ko sa ginawa ko ring pagpapahirap sa ating dalawa.
Hinihintay ko pa rin yung mga sagot mo hanggang ngayon…
October 6th, 2008 at 12:05 am
Hindi lahat ng bagay ay pinipilit, dumadaan iyan sa proseso. Parang higad na nagiging butterfly. Kailangan niyang dumaan sa proseso ng pagiging larvae tapos cutterpillar then pupa then butterfly. Ang pagpapatawad ay hindi pinipilit dadaan sa proseso yan. Kung kailan diyos lang ang nakakaalam. Lahat ng burden mo ay dapat isuko mo sa kanya. May dahilan siya kung bakit ka niya binigyan ng ganyang pagsubok. Hindi makakatulong sa pag heal ng sugat mo ang pagpopost ng mga saloobin mo dito. Alam ko na naglalabas ka lang ng sama ng loob pero the best way para ilabas mo yang sama ng loob mo ay ang magdasal at isuko sa diyos ang lahat ng iyan. Hanggat mag mamatigas ka hindi ka niya tutulungan. Pero kailangan mong patawarin ang sarili mo at yung nanakit sayo para patawarin ka rin ng diyos. Hindi na mahalaga kung sino ang tama at mali ang mahalaga ay paano kayo mag papatuloy sa inyong mga buhay. Kung mahal mo talaga siya set him free without any words to say. Kung naiiyak ka iiyak mo lang hanggat meron iiyak mo lang mauubos din yan. Isang araw gigising ka na wala ka ng iluluha pa. Andrea, minsan nakakalimutan natin na humingi ng tulong sa diyos dahil akala natin kaya natin lahat pero mali yun. Dapat kaya man natin o hindi ang isang bagay ay dapat sumasangguni tayo sa kanya. Alam ko na nasaktan ka pero you are now in the pit where no one can help you but him. Trust me Andrea, maniwala ka he never leave you knor forsaken you
November 18th, 2008 at 9:23 am
Just wanted you to finally move on… Nothing will happen if you will cherish the pain… You gotta accept that as always life is not a bed of roses… And if you lost him, someone else will come for you… But you gotta open your eyes and heart for that someone… You’re the closest thing to me as a sister and it hurts me to see you suffer so much like this… Don’t hurt yourself again like this… ever… Please…
visit this youtube video… Focus on the song English translation, somehow that’s how I view your blog above.
http://www.youtube.com/watch?v=fACeBpyT310